ชุมพร นอนเล เทงาน ชวนมาติดเกาะ 2 วัน 1 คืน กับงบ 2500 บาท

 

รีวิว ชุมพร ติดเกาะพิทักษ์ ซึมซับวิถีชาวเกาะ แต่ไม่กัดเซาะหัวใจ ตลอด 2 วัน 1 คืน 

– ชุมพร จ๋าาา พร คืนนี้ขอนอน ชุมพรได้ไหม..? –
ตอบเลยว่า ได้! คนจะไปต้องได้ไป งั้นเล่าเลยละกัน

เราไม่ได้แพลนอะไรเกี่ยวกับการไปเที่ยวชุมพรไว้เลยนะ ที่ตั้งใจคือจะไปจันทบุรีกับเพื่อนค่าย แต่เนื่องจากส่วนใหญ่ไม่สะดวก (01.07.60) ตอนนั้นก็แบบ “ล่มปะวะๆ” แต่ใจเรานี่ไป 99.99 % แล้วนะ ประจวบเหมาะที่อีบาสทักมาถามจะเอาไง ใจมันไปขนาดนั้นแล้ว “เออ!ไปไหนก็ไป 2คนกูก็ไป”

เช้าวันถัดมา มันส่งรีวิวโฮมสเตย์ ที่สวี ชุมพรมาให้ ดีกรีความใจง่ายสูงปรี้ดดดด ยังไม่ทันเปิดรีวิว ก็ “ดีลลล” เลยจ้า สายๆเสียงเตือนช่องแชท จากเพื่อนบาสที่มีความปรารถนาในการนั่งรถไฟสูงมาก อีนี่ก็เช่นเคย ไม่ขัดค่ะ ออกแนวเห็นด้วยด้วยซ้ำ มีการรีเควส “กูอยากแบบ..นั่งให้ลมตีหน้า” (โชคดีที่มีแต่รถไฟแอร์555) ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก ตกเย็นมันถ่ายรูปตั๋วรถไฟมาให้ดูจ้าาาา โอ้โห!! ความไวเป็นเรื่องของปีศาจ!!!! เคาะทริปนี้มีสมาชิกที่ 3 คน อีบาส , พี่กล้วย , และนุ้งเอง เออ…เริ่มตื่นเต้นละ แต่.. แต่.. แต่… ลืมอะไรกันไปหรือเปล่าจ้ะ ??

เฮ้!เฮ้!!! ที่พัก .. ที่พักอ่ะได้ยัง ? สรุปไอ้ตามรีวิวนั่นก็เต็ม ช่วยกันหากี่ที่ๆก็เต็ม จนลามไปต่างอำเภอนู้น (ลามเป็นขี้กากเลย) เวลาก็จวนแล้ว เลย….. มา!! จะตั้งใจล่าที่พักแบบจริงจังละ เพราะเรายืนกรานว่ายังไงก็จะไม่นอนโรงแรม มึงนั่งรถไฟเอาบรรยากาศ แต่จะไปนอนโรงแรม บ้าไปแล้วววว สบายๆ ไม่เอา ไม่ชอบ นี่เลย..บ้านเคียงเล อยู่ในเกาะพิทักษ์ด้วย แค่อ่านชื่อก็รู้สึกปลอดภัย เหมือนจะมีใครมาคุ้มครอง
ตู๊ดดดดดดด…. เต็มจ้าาาา! แต่ยังดีที่ทางนั้นแนะนำที่พักมาให้ โดยให้เบอร์ติดต่อป้าเสี้ยมมา ป้าที่แค่ฟังชื่อ ก็นึกสงสัย (ป้าแกเป็นคนแบบไหนวะ ฮาาาาา (เอาแต่เนื้อๆเดะอิเปิ้ล!)) บ้านป้าเสี้ยมๆๆ ค้นๆ รีวิว ก็ไม่มี! เอาวะ แบบไหนก็เอา และก็ได้ที่นี่ละ ราคาก็ถูกกว่าที่อื่น เคาะที่ 800/คน/คืน พร้อมอาหารซีฟู้ด 3 มื้อ (ถูกกว่าที่อื่นๆประมาณ100-150บาท) ส่วนเรื่องการเหมาเรือเท่าที่หาอ่านตามรีวิว และโทรเช็ค ราคาจะคิดแบบเหมาๆ 2,000 บาท รับได้ 10 คนแบบนี้ แต่อะไรคือเราไปแค่ 3 แต่ก็ได้มีการถามราคาเผื่อๆไว้แล้ว ซึ่งป้าเสี้ยมเสนอในราคา เหมาๆ 1,000 บาท เอ้า!!!ถูกกว่าอีกแล้ว เอาวะ .. เผื่อฟลุ๊คมีกรุ๊ปอื่นมาแชร์ด้วย! ไม่รีรอ ดีลลลลค่ะ!

__________________________

#ชุมพรนอนเลเทงาน
01-02.07.60

สถานที่ : เกาะพิทักษ์ อ.หลังสวน จ.ชุมพร
โฮมสเตย์ : ป้าเสี้ยม
ค่าใช้จ่าย 
●รถไฟ (กทม.-หลังสวน ) 1,164 บาท
●ค่ารถสองแถว (หลังสวน – ท่าเรือ ) 200 บาท
●โฮมสเตย์ 800 บาท
●เรือไปบามหมึก 500 บาท (หาร3)
●เรือไปดำน้ำ 500 บาท (หาร3)
●ค่าเช่าเสื้อชูชีพ,อุปกรณ์ดำน้ำ 50 บาท

สิริรวม 2,547 บาท/คน

เก็บกระเป๋าแล้วไปกันนะ : )

-วันเดินทาง – 
บอกก่อน ทริปนี้เหมือนเราจะวางแพลนกันมาดีใช่ไหมล่ะ.. แต่เปล่าเลย ถ้าอ่านดีๆ ผิดแผนตั้งแต่จองรถไฟก่อนที่พักละ

นั้นล่ะ ทำให้เราต้องเปลี่ยนสถานีปลายทาง จากที่จะลงสวี ต้องไปลงหลังสวนแทน เปลี่ยนมันก่อนขึ้นรถนั่นละ

รถออกจาก กทม. 22:50 น. [30.06.60]
ถึง สถานีหลังสวน 06:50 น. [01.07.60]

ลงรถไฟแล้ว … แล้ว … แล้ว ไงต่อวะมึง

เอ้าาาา ตอบก่อนซิ ลงรถไฟแล้ว … แล้ว … แล้ว ไงต่อวะคะ มึง??

เอ้า!!!ถามป้าเด้มึง
เอ้า.. นี่มากัน 3 คน ไม่มีใครรู้ว่าไปไหนต่อ สรุปป้าหน้าห้องน้ำ ที่เราแอบเข้าตอนแกไม่อยู่ แกเลยอดได้ ตังค์ 6 บาท (เข้า 2 รอบ) จากเรา อิอิ

แกบอกให้ไปขึ้นรถสองแถว ในตลาดฝั่งนู้นนนนน ไปลงปากน้ำ เอ้า!!! เดินหาซิคะ รอรัย..

 

ระหว่างทางแวะให้พี่แกฮิปๆ

เอ้า ฮิป….
ฮิปฮิปโป โอ้โหวตัวมันใหญ่ มันเดินอุ้ยอ๊ายยยย ถุยยย! คนละฮิปแล้วโว้ย

 

-ระหว่างทาง-
ก็ไม่วายมีเรื่องให้ขำ และเพลียใจอ่ะ มันก็ธรรมดาของพวกเรา พี่กล้วยนางดั๊นอยากซื้อคอนแท็คไง แล้ว 7 โมงงงง คุณนายใครเค้าจะมาเปิดร้านให้คู๊ณณ

เดินต๊อกแต๊ก ๆ นั่น!!! พนักงานแว่นท็อป นางกรีดคิ้วโก่งโค้งงอนเข้ารูปกำลังสวยอยู่ในรถ

เอ้า ! ถามมมม และพนักงานใจดีอีกนาง อาสาจะแว้นมอไซต์ไปเอากุญแจเปิดร้านให้ก่อนเวลา ขอบคุณกันยกใหญ่
เฟี้ยววววว! นางเบิ้ลรถออกไป แต่…..พี่กล้วย!!! รถมานู้นแล้ววว อีบาสไปดัก! 


โอ้ยยยย นึกภาพตามสิ สรุปกระโดดขึ้นรถสองแถว คันบะเริ่มเทิ่ม แล้วบอก ลุง! รอเพื่อนซื้อของแพ้พ …
“ได้!!” โหววว ใจลุงกว้างยิ่งกว่าทะเลอ่าวไทยที่หนูกำลังจะไปซะอีก

บาส เปิ้ล กล้วย ครบ!!! เลสสสสโก้วววววว

แท่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โหว ลุง.. ชิวโพ้ด ลงไปถ่ายรูปและวิ่งตามรถก็น่าจะทันมั้งนิ แต่ก็ได้ดูข้างทาง ฟินๆไป
สักพักมีผู้ร่วมทางเป็นยายเสื้อฟ้าๆ อิบาสทำการถามไถ่ทางที่จะไปเกาะพิทักษ์ ยายบอกต้องไปลงปากน้ำ แล้วต่อรถเครื่อง แต่แพง! สรุปยายดีลลุงคนขับรถให้จ้าาาา ที่มารู้ชื่อในเวลาถัดมาว่า “ลุงโรจน์” ให้ไปส่งพวกเราถึงท่าเรือ จากราคา 25 บาทต่อคน เป็น คนละ 100 บาท เฮ้ยยยย คุ้ม! ไปค่ะ!!! เที่ยวอย่างคนชาญฉลาด ขอเบอร์ลุงไว้ซะหน่อย พรุ่งนี้มารับด้วยนะคะ และลุงก็ตกลง ซึ่งใจเราว้าวมากนะ เพราะระยะทางไม่ใกล้เลย และรถลุงจุคนตัวเท่าหมูอย่างเราๆได้อีกประมาณ 10 คนได้ แต่นี่!! อ้ายมา 3 คน ปลื้มปิติ มานี มานะ ชูใจ มากค่ะ (น้ำตาซึม)



ถึงท่าเรือแล้วววว
จำได้ อีนี่พูดไม่เป็นภาษาเลย พูดแต่.. “ดีอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาส์” สระอายาวๆ ภาพตรงหน้าคือที่สุด!

สถานีต่อไป ขึ้นเรือ ข้ามเกาะ สารจากป้าเสี้ยมบอกว่าเดี๋ยวจะมี “เรือสีเขียว มีธง” มารับ

รับทราบค่ะ!!

ถึงแล้ววววจ้า…

สถานที่ที่ไม่มีแม้แต่รีวิวให้ดู ป้าเสี้ยวยืนรออยู่บนบ้านล๊าวววว โอ้ยยยดี! โฮมสเตย์ใหญ่มาก!!!

แล้วเพิ่งรู้ว่าทั้งหลัง มีแค่เรา 3 คน เอ้าาา ตีลังกานอนก็ยังได้ ดีไปอีกแบบ นี่มันทริปเหมาๆเหรอ ไพเวทสุด ป้าเสี้ยมก็ดูเป็นกันเอง

เอาละนะป้า..หนูไม่เกรงใจแล้วน๊าาาา

 

มื้อแรก จากปลายจวักป้าเสี้ยมมาแล้ว แค่เห็นน้ำลายก็หก ยิ่งกินยิ่งว้าว ตอนแรกบ่นเยอะ แต่ก็กินกันจนหมด คือไรคะ..คือไร

อิ่มแล้ว .. แต่ตอนนี้ ระหว่างรอแดดล่มลมตก ของีบรับลมแพ้พ Zzzz.. zz
ใช่! ช่วงที่เฟสบุคเงียบๆไป คือหลับค่ะ Zzzz

นี่คือข้อดีที่มาถึงแต่เช้า คือเราไม่ต้องรีบร้อนทำอะไรเลย ไม่ต้องแข่งกับเวลาหรือใครใดๆทั้งสิ้น

กินชิว นอนชิว ตื่นมา บ่ายสาม เวลาดีแหะ เดินเที่ยวรอบเกาะกัน !

อ่อ.. ลืมแนะนำน้องบัว
ไกด์ผู้มีประวัติหนีลูกทัวร์กลับมาบ้านระหว่างทาง และเป็นไกด์ที่แย่งปูแขกผู้มาเยือนกิน บัวก็คือบัว

เดินเที่ยวรอบเกาะกัน !

 

– หลังเกาะ –

-ก้อนหินที่ตกมาอย่างปริศนา– 

ที่ว่าปริศนาเพราะจากประวัติ เจ้าหินยักษ์ ขนาดสูง 4 เมตรนี้ ตกลงมาจากยอดเขา เสียงดังสนั่น

แต่ชาวบ้านกับไม่พบร่องรอยการหักล้มจากต้นไม้เลย แล้วลงมาท่าไหน งงมะ ? แต่ใหญ่จริง ไรจริง

-พระใหญ่- 
จากประวัติ เห็นบอกว่าบนเกาะนี้ ไม่มีวัด ไม่มีโรงเรียน ชาวบ้านเลยสร้างขึ้นเพื่อสักการะ เราก็ไหว้ขอพร เพื่อเป็นศิริมงคลกันหน่อย

บันไดโครตชันนั้น ? มีอะไรอยู่ข้างบน


หันไปถามบัว “ขึ้นมั้ย ?” นางหน้าตูมใส่ ขยี้ตา ส่ายหัวไปมา

แต่พี่ผู้ชายที่เดินสวนลงมา นางบอก “ข้างบนโครตสวยมาก!!!”


เอ้าาาา มายันนี่ละ บัว….ไปไหม ขี่หลัง (บัวส่ายหัว)

งั้นรออยู่นี่ (บัวส่ายหัว) สรุป ไปค่ะ ! ก็เข็นบัวขึ้นมาจนได้ 


เห้ย!! เชื่อแล้ว มันโครตสวยมากจริงๆ

แกล้งเหนื่อย ให้นางดึง นางก็ดึงอย่างเต็มใจ แต่กับอีบาสอะเหรอ คุยยังไม่คุยด้วยเลย คนอะไรไม่เป็นมิตรกับเด็ก ฮ่าาาๆ

” มั น โ ค ร ต ส ว ย ม า ก “

ป : บัวๆ เกาะนู้น เกาะอะไร
-บัวมอง-
ก : เด็ก 4 ขวบไหมมึง

ฮาาาาาาาาาาาา

– หน้าเกาะ –

รูปรวมมาแล้วววว

กล้วย | บาส | เปิ้ล

สองคนนั้นขำอะไรกันวะ ..

พอจับใจความได้ว่า ระหว่างทางเจอเด็กน้อยในชุดสีชมพูคนนี้ สองคนนั้นก็ถามชื่อ (สรุปตามที่ได้ยิน น้องชื่อ สะแมะแจ๊ะ 55555)

จะไปไหน : ไปหาพ่อ 
ที่ไหน : (ชี้ไปหลังเกาะ)
พ่ออยู่ไหน : อยู่บ้าน
บ้านอยู่ไหน : บ้านอยู่นี่

งงในงง ปล่อยน้องไปหาพ่อเถอะเมิงงงงง

 

ลุงขาว แฟนป้าเสี้ยม

เรียนรู้วิถีชาวประมงกันหน่อย
ถามนู้น ถามนี่อยู่นั่น ลุงอย่าด่าหนูนาจาาาา

“ชาวประมง น้ำคงขึ้นๆ ลงๆ ใจอนงค์ ก็คงเลอะเลือนกะล่อน” นั่นมันบางปะกง!!!!

สะดวกแบบนี้ ชอบแบบนี้ ชอบตอนนี้ : )

– มื้อเย็น –
เดินชิวไป ชิวมา มื้อเย็นของเรามาล๊าววววว ปูไข่เน้นๆ แกงส้มพริกแกงใต้ ไข่เจียวกุ้ง ปลาบลาๆๆๆ ฟินเฟ่อร์

และที่สุดของที่สุดคือน้ำจิ้มซีฟู๊ดป้าเสี้ยม คือทีเด็ด! วางช้อนค่ะ งานกินมือต้องมา!

– บามหมึก –
หลังมื้อเย็นเสร็จสิ้น ได้เวลาออกเรือ 19.30 น. สวมวิญญาณชาวประมง ไปตกหมึกกันดีกว่า

โดยมีลุงขาว สามีป้าเสี้ยมนี่ละพาไป โดยขอคิดพวกเราแค่ค่าน้ำมันในราคา 500 บาท 


โอ้โห!! โครตของโครตคุ้ม ซึ่งปกติป้าบอกว่า ต้องจ้างเรือข้างนอกพาไป (ซึ่งเป็นราคาเหมา ตัวหารน้อยอย่างเรา พังค่ะ)
แต่เรามาแค่นี้ เดี๋ยวให้ลุงพาไป ป้ากับลุงน่ารักอีกแล้ว เสียดายที่มีเวลาตกไม่มาก เพราะฝนเริ่มลงเม็ด เลยเข้าฝั่งดีกว่า

ใครแพลนจะมาเช็คสภาพอากาศกันหน่อยก็ดีนะ แต่แบบนี้ก็ไม่ถือว่าเลวร้าย เพราะเราตกหมึกได้แล้วววว ดีใจเกาะแทบแตก มิชชั่นคอมพลีสมาก

(อ้าว..อ่านมาถึงตอนนี้ ทำไมอีบาส กับพี่กล้วยต้องปากคว่ำล่ะ อิอิ)

ได้เวลาอาบน้ำ เข้านอน

วันนี้ลืมเตียงกับแอร์ไปได้เลย ขอมานอนห่มลมทะเล ฝูกผืน หมอนใบ มุ้งน้อยๆ อีกหลัง เป็นความมุ้งมิ้งแบบบ้านๆ

โอ้ยยย ลมเย็นดีจัง ตาจะปิด คร่อก Zz z z

.

.

.

แช้วล๊าว .. เช้าแล้ว
ตื่นค่ะ!!! 6.00 น. เรามีนัดไปดำน้ำกัน มาทั้งทีเอาให้คุ้ม ลุงขาวอาสาพาเด็กๆ ไปดำน้ำดูประการังอีกเช่นเค

ลุงขาวพาออกมาจากฝั่งไม่ไกลมาก แต่ก็ได้เห็นความงดงามของบรรดาปะการังสมอง และฝูงปลา

เอ้อออ.. เจอหอยมือเสือด้วย 2 ตัว แค่นี้ก็คุ้มแล้ว 


แต่การดำน้ำ สิ่งที่เหนื่อยนอกจากการกำหนดลมหายใจที่ไม่คุ้นชินแล้ว ก็คือการเรียกให้อีพี่กล้วยลงมาซักทีนี่ละ

นางว่ายน้ำไม่เป็น และดันกลัว การแกว่งขาใต้น้ำ อ้อนวอน ขอร้อง แกรมกราบกราน

กว่านางจะลงได้เล่นเอาหอบ นางยอมลงแล้ว เพื่อให้นางอุ่นใจ เลยต้องจับมือนางไว้หน่อย นางดำน้ำได้แล้วจ้าาาาา 


เก่งมากเจ้ากล้วย!

อ่านเกมขาดมาก ไม่มีใครคีบผ้าใบมาสักคน เฉียบ!

มื้อเช้า ก่อนอำลา อาลัย : (

 

9 โมงกว่าๆ ได้เวลาอำลาแล้ว

น้องบัวที่ค่อนข้างจะเดาอารมณ์นางยาก ตอนนี้นางดูเศร้า พอจับทางได้ว่า นางจะเหงาอีกแล้ว..

พวกพี่ต้องกลับแล้วนะบัว

ขอบคุณป้าเสี้ยม ลุงขาว ที่ต้อนรับ ดูแล เป็นอย่างดี

ไหนจะใจดี๊ใจดี ให้บริการเหมือนเราเป็นลูกเป็นหลาน ไม่หวังกำไรอะไรมากมาย

สัญญากับแกไว้แล้วว่า.. จะชวนคนอื่นมาอีกอย่างแน่นอขอบคุณนะคะ : )

นั่งเรือข้ามฝั่ง รอลุงโรจน์มารับ ระหว่างทางเจองานบวช ถ้าไม่ติดว่าต้องขึ้นรถไฟรอบ 11.54 น. จะสั่งลุงจอดแล้วลงไปโยกสัก 3 เพลง อันนี้ต้องละไป

ระหว่างทางลุงโรจน์ขอแวะรับบรรดาสัตว์ทะเลขึ้นรถซะหน่อ

อื้อหือ..ทะเลจริงๆ ปลาเค็มเอย ปลาหมึกเอย ครีม โลออน น้ำหอมอะไรก็เอาไม่อยู่แล้วจ้าาา ได้ฟิลลิ่งไปอีกแบบ ลุงมีการบอกเอาปลาเค็มไปกินบ้านซิ

เอ่อ.. ไม่ดีกว่าจ๊ะลุ๊งงงงงงงงง (ฉีกยิ้ม)

11.54 น. รถไฟมาแล้ว 



ลาแล้วนะชุมพร เป็นทริปที่เติมพลังให้มากจริงๆ
ขอบคุณอีบาสในความคะเยอ แล้วนึกถึงกู ขอบคุณอีพี่กล้วยที่ทำงานอยู่พม่า มีโอกาสกลับไทยน้อยและอยู่ได้แวบเดียวก็ยังว๊าปมาเที่ยวด้วยกันได้
ขอบคุณตัวเองในความใจง่าย
แล้วพบกันใหม่ทริปหน้า !

#ชุมพรนอนเลเทงาน !!!!!!!!!!!

Facebook Comments

Leave a Comment